وبنوشت رئیس کل دادگستری آذربایجان غربی

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در شنبه یکم بهمن 1390 ساعت 9:47 موضوع | لینک ثابت

سلام بر شما اهل بیت ( علیهما السلام ) که سرپرست و ولی نعمت تمام عالم هستی می باشید . اولیاء جمع ( ولی ) به معنای سرپرست و صاحب اختیار می باشد و کلمه النعم جمع ( نعمت ) می باشد و به مقتضای جمع بودن و داشتن ( ال ) شامل تمامی نعمت های خداوند می باشد ( مادی و معنوی ، ظاهر و باطنی ، محسوس و غیر محسوس ) در این فراز از زیارت جامعه نکته بسیار مهمی وجود دارد که بسیاری از ما شیعیان از آن غافل هستیم و با شناخت این مقام از ائمه اطهار ( علیهم السلام ) می بایست نسبت به آن کوتاهی نکنیم و آن مقام این است که تمام فیوضات و نعمتهایی که در این عالم وجود دارد که از وجود اصل انسانها گرفته تا کوچکترین نعمتها از ناحیه ائمه اطهار ( علیهم السلام ) به ما می رسد نعمتهایی که به فرموده خدای متعال : « و ان تعدوا نعمت الله لا تحصوها » ( ابراهیم / 34 ) انسانها نمی توانند آن را بشمارند

ادامه مطلب

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در یکشنبه بیست و پنجم دی 1390 ساعت 9:43 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در پنجشنبه بیست و دوم دی 1390 ساعت 10:34 موضوع | لینک ثابت

سند سازي و سند سوزي براي تحريف غدير !خليفه الله و خليفه الناس

- خلافت يا « خلافه عن الله » است يا « خلافه عن الرسول » و يا « خلافه عن الناس » يك كسي يا خليفه خداست ، يا خليفه پيغمبر (ص) است و يا خليفه مردم . ما برمي گردانيم اين سه نوع خلافت را به دو نوع خلافت ، چون خلافت از پيغمبر (ص) هم، خلافت از خداست . چون پيغمبر (ص) بدون اذن خدا كسي را به جاي خودش نصب نمي كند. پس ما دو نوع خلافت داريم : «خلافه عن الله» و «خلافه عن الناس» سه فرق بين اينها وجود دارد:

ادامه مطلب

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در چهارشنبه چهاردهم دی 1390 ساعت 10:28 موضوع | لینک ثابت

{رجل من اهل قم یدعو الناس الی الحق. یجتمع معه قوم کزبر الحدید لا تزلهم الریاح العواصف و لا یملون من الحرب و لا یجنبون و علی الله یتوکلون و العاقبة للمتقین}

مردی از اهل قم، مردم را به حق دعوت می کند، گروهی مانند پاره های آهن، اطراف او جمع می شوند( و از او حمایت می نمایند.) تندبادهای حوادث آنها را تکان نمی دهد، از جنگ خسته نمی شوند و از آن هراسی ندارند و بر خدا توکل می کنند و عاقبت برای پرهیزکاران است.

بحارالانوار (ج57 ـ ص 216)

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در یکشنبه یازدهم دی 1390 ساعت 13:18 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در یکشنبه یازدهم دی 1390 ساعت 12:57 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در یکشنبه چهارم دی 1390 ساعت 11:35 موضوع | لینک ثابت

قالَ الاِْمامُ السَّجّادُ(عليه السلام) :
1- مقام رضا
«الرِّضا بِمَكْرُوهِ الْقَضاءِ أَرْفَعُ دَرَجاتِ الْيَقينِ.»:
خشنودى از پيشامدهاى ناخوشايند، بلندترين درجه يقين است.
2- كرامت نفس
«مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ الدُّنْيا.»:
هر كه كرامت و بزرگوارى نفس داشته باشد، دنيا را پَست انگارد.
3- دنيا مايه ارزش نيست
«أَعْظَمُ النّاسِ خَطَرًا مَنْ لَمْ يَرَ الدُّنْيا خَطَرًا لِنَفْسِهِ.»:
پرارزش ترين مردم كسى است كه دنيا را مايه ارزش خود نداند.
4- پرهيز از دروغ
«إِتَّقُوا الْكِذْبَ الصَّغيرَ مِنْهُ وَ الْكَبيرَ فى كُلِّ جِدٍّ وَ هَزْل فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذا كَذَبَ فى الصَّغيرِ إِجْتَرَءَ عَلَى الْكَبيرِ.»:
از دروغ كوچك و بزرگ در هر جدّى و شوخيى بپرهيزيد، زيرا چون كسى دروغ كوچك گفت بر دروغ بزرگ نيز جرأت پيدا مى كند.
5- خود نگهدارى
«أَلْخَيْرُ كُلُّهُ صِيانَةُ الاِْنْسانِ نَفْسَهُ.»:
تمام خير آن است كه انسان خود را نگهدارد.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در سه شنبه بیست و نهم آذر 1390 ساعت 10:18 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در سه شنبه بیست و نهم آذر 1390 ساعت 10:15 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سید محمد علی موسوی سجاسی در چهارشنبه شانزدهم آذر 1390 ساعت 13:8 موضوع | لینک ثابت